Donderdag 12 september Hornnes

Stil. Doodstil is het hier ’s nachts. Een groot contrast met de laatste twee slaapplekken waar het geluid van het ruisende rivierwater nooit ophoudt. En naast stil is het ook behoorlijk frisjes. We gooien de donzen slaapzak al een nacht of tien over ons heen, da’s lekker warm.

We beginnen deze zonnige dag rustig met een ontbijtje en een cappu’tje/theetje: lekkâh! En dan hijsen we ons in de gear voor de makkelijkste wandeling van deze vakantie. We lopen een route deels over een gravelweg en deels door een herfstig dennenbos. Lekker verend lopen over een smal dennennaaldenpaadje. Noor is helemaal in haar element, vooral als ze het water in mag. Luid blaffend danst ze om ons heen. Lekker ding.

De route die we eigenlijk willen lopen, gaat over militair oefenterrein: dat doen we dus maar niet. Er staan overal bordjes die je duidelijk maken dat je overhoop geschoten kunt worden, en daar hebben wij niet echt behoefte aan. Joh…

Op een klein strandje aan de Breidflå nemen we in de zon lekker de tijd voor een theetje en een kaneelbroodje, de laatste van deze vakantie. We worden omringd door hele grote bruine helikopieters (libelles).

Na terugkomst op de camping ruimen we vast wat zooi op, gaan we tanken en doen we de laatste boodschappen. Ook rijden we nog even naar grafheuvels uit de IJzertijd. Om nog maar even verder te borduren op het kerkenthema van gisteren klikken we snel de kerk van Hornnes.

De namiddag gaat op aan rommelen, met foto’s en film klooien, schrijven voor het blog, een beetje lezen en wat dies meer zij. Sjenie post het blog lekker vroeg, we zijn benieuwd naar de reacties…