4 juni, Goðafoss en Húsavík

Om 5.45 uur opgestaan, om 6.30 uur met de shuttlebus van het hotel naar Schiphol. Rond 9.10 uur, redelijk op tijd de lucht in en zowaar een half uur ‘te vroeg’ in zwaarbewolkt Akureyri.

Daar onze auto opgehaald, of eigenlijk een supermooie gloednieuwe tank; we noemen ’m The Beast. Voor de liefhebber: een bronskleurige Toyota Landcruiser VX, 3.3-liter V6 twin-turbo diesel, 7-zits. POEH!  En wij zijn maar met z’n tweeën 😊. Wel lekker veel bagageruimte zo, hihi. Volgens Greet rijdt ’ie heerlijk, Sjenie krijgt de kans niet eens om ff te sturen.

Vanaf Akureyri rijden we een klein stuk langs de Eyafjörður, een 60 kilometer lang fjord. Zo ontlopen we de toltunnel en het is veel leuker. Wel is het buiten grijzer dan grijs met af en toe wat spetters, en lijkt het heel ver in de verte iets op te klaren… We rijden dus via het binnenland, over de 1536 meter hoge Kerling naar Goðafoss.

In het jaar 1000 erkent de Alþing, het IJslandse parlement, het christendom als nationale godsdienst, althans buitenshuis. Binnenskamers mag men nog de oude goden aanbidden. De wetspreker Thorgeir Thorkelsson is de bedenker van deze constructie. Op weg naar huis gooit hij als bewijs van zijn bekering zijn heidense afgodsbeelden in de waterval bij Ljósavatn. Vanaf dat moment heet de waterval de Goðafoss. De Godenwaterval is een van de grootste watervallen van IJsland. Het water van de rivier de Skjálfandafljót valt over een breedte van 30 meter 12 meter met donderend geweld naar beneden.

Tijdens onze rondwandeling zien we ineens iets tussen de struiken rondscharrelen: een Alpensneeuwhoen in zijn zomerjasje. Maar het beestje is zo druk bezig en zo goed gecamoufleerd dat de foto een heus zoekplaatje is geworden. 

Daarna rijden we via de Arctic Coast Route naar Húsavík, een kleine stad in het noorden van IJsland aan de oostkust van de Skjálfandibaai. Húsavík betekent zoiets als huizenbaai, een naam die al meerdere eeuwen oud is. De Zweedse zeeman Garðar Svavarsson stuit rond 875, na door een storm afgedreven te zijn, onverwacht op het land. Hij bouwt er een onderkomen en verblijft daar één winter. Deze plek noemt hij Húsavík. Er wonen nu ongeveer 2300 mensen en dat aantal blijft al jaren redelijk stabiel. De inkomsten van het stadje komen voornamelijk uit de visserij en het toerisme, en vanaf 1995 vooral uit de whale watching tours.

Voor we de haven rondlopen gaan we heerlijk badderen in warm zeewater in de GeoSea geothermal sea baths. De geothermische warmte ten noorden van Húsavík wordt al eeuwen gebruikt om te baden en te wassen. Halverwege de 20e eeuw wordt er bij Húsavíkurhöfði naar warm water geboord om huizen te verwarmen, 90% van de huizen op IJsland wordt verwarmd met geothermie. Maar het bleek heet zeewater te zijn, te rijk aan mineralen en daardoor ongeschikt als verwarmingswater.

Om het water niet verloren te laten gaan is er een oud kaasvat geplaatst bij Húsavíkurhöfði. Daar stroomt het warme water in en de inwoners van Húsavík en de toeristen kunnen genieten van de heilzame werking van een bad in warm zeewater. Het heeft een temperatuur van 38-39 graden Celcius. Heeeerlijk. Drijven is door het vrij hoge zoutgehalte geen enkel probleem.  

Het water in de GeoSea baths is afkomstig van twee boorgaten, één bij het kaasvat en de andere bij de haven van Húsavík. Door de constante waterstroom wordt het water doorlopend ververst en is het gebruik van reinigingsmiddelen of -apparatuur niet nodig. Voor en na het badderen is het verplicht douchen; ook dat is geen straf met al die heerlijke baddersmeersels. Zeeeeeer voldaan verlaten wij de GeoSea op zoek naar een leuke eettent. En die is er zowaar: Gamli Baukur, alwaar wij geweldig lekker gegeten hebben. ‘Gezellig’ is zoiets typisch Nederlands, daar hebben de IJslanders nog nóóit van gehoord. Alles is hier functioneel, strak en zonder enige vorm van leuk of opschmuck uitgevoerd. Waarom zou je ook gaan voor hang-sta-en-ligdingen?! Maar dat wisten we eigenlijk allemaal wel. Dus wij waren aangenaam verrast toen we het knusse, in hout uitgevoerde Gamli Baukur binnenstapten.

We sluiten dit lange verhaal vol weetjes maar eens af. Het is hier nu 21.20 uur; twee uur vroeger dan in Nederland. Het is nog steeds licht buiten en de vogels blijven maar vrolijk kwinkeleren.